رفتند كه ديوان بروزگار پادشاهى سليمان مىخواندند [ و ادعا كردند : سليمان با ديو و جادو حكومت مىكرد ] با اينكه سليمان كافر و جادو نبود و ديوان كافر شدند كه بمردم جادو مىآموختند . و هم آن را كه به دو فرشته‌ى بنام هاروت و ماروت در بابل نازل مىشد [ فرا مىگرفتند و بمردم مىگفتند ] و البته آن دو فرشته اگر به كسى جادو مىآموختند ياد آور او مىشدند كه ما [ براى مردم وسيله‌ى ] گرفتارى و آزمايشيم پس [ گول جادوى ما مخور ] از دين باز نگرد . ليكن آنچه ديوان از هاروت و ماروت ياد مىگرفتند راه جدائى ميان مرد و همسر او بود و نمىتوانستند بكس زيان رسانند مگر باذن خدا و سر نوشت او . پس اين ديوان كافر آنچه از هاروت و ماروت فرا مىگرفتند زيان داشت كه سودى بمردم نداشت و البتّه خود مىدانستند كه آنچه بدست آورده‌اند سودى بسراى ديگر ندارد . و گر مىدانستند كه چه بد معامله كرده‌اند و خود را ببد چيزى فروخته‌اند ؟ [ كه بجهان ديگر با اينكه سود نمىبرند گرفتارى سخت در پيش دارند ] . 103 و اگر ديوان مؤمن مىشدند و پرهيزگار مىدانستند كه مزد خداوندى بهتر است [ زهر جادوگرى و بد دلى ] . سخن مفسّرين : * ( قُلْ مَنْ كانَ عَدُوًّا لِجِبْرِيلَ فَإِنَّه نَزَّلَه عَلى قَلْبِكَ ) * - 97 مجمع : كلمه‌ى « جبرئيل » با فتح جيم و كسر را بدون همزه نيز قرائت شده است و با فتح جيم و را نيز قرائت شده است . و « جبرئل » با فتح جيم و را بدون ياى بعد از همزه نيز خوانده‌اند و نيز با كسر جيم و را بدون همزه « جبريل » قرائت كرده‌اند . مفسّرين : حكاياتى آورده‌اند كه يهود گفتند ما دشمن جبرئيل هستيم و دوست ميكائيل و در آيت بعد گفته شده است كه دشمنى جبرئيل مستلزم دشمنى با ميكائيل است كه همه آفريدگان خدا هستند و عمال دستگاه آفرينش هستند و در اين آيه اشاره است كه جبرئيل قرآن را از طرف خدا آورده است پس دشمنى با جبرئيل دشمنى با خدا است .